ماجده

گفتم:

پیش از تولد

عاشق تو شدم

سوگند یاد می کنم

به کلمه های شعرم

که بر این عشق پای بندم

حتی پس از مرگ

    **

گفت :

 در عالم فراموشی بودم

ناگهان به وجودم وزیدی

با شعری بدون قافیه

با موسیقی قطرات باران

بر قلب دریا

و ترانه ماه

ای شاعر امواج نیلی

و صاحب کلمات گل رنگ

ترا ستاره ای فیروزه ای

چیدم

در آسمان زندگیم

ابجد محبت ترا

حرف به حرف

خواندم

ای قدیسه دوست داشتنی من

.....

یقین یافتم

که او از عالم ذر

عاشق من بود

و به کلمه های شعرم سوگند یاد می کنم

که او عاشق تر از من است.