مشت می کوبی به دیوار
و فرو می ریزی
دیوار استوار
در مقابل سستی تو قد بر افراشته
چه آغازی؟
تو از خود
گامی فراترنرفته ای
مشتت به دیوار
چون باد بود که به هاون کوفتی
از بی قراریت
بالی بساز
این بار که فرو بریزی
شاید پرواز را تجربه کنی.
+ نوشته شده در شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387ساعت 8:0 توسط مژده
|