آبادان -بهار ۸۷
تقدیم به آشنای دیرینه ام
"من دونك"
من دون الحب
البحر بلا عمق
و انشودة الموج
علی شفاه الکلمات
حباب و رغوة
**
من دوني
لا بحر
لا عمق
في قصائدك
***
من دون الحب
الشمس کصورة خشبية
فی اطار الیوم
و اللیل یمر
دون ان یطرز العشاق
على رداءه
اجمل النجوم...بدمع العیون
***
من دونك
لا ارض
لا نخل
لا حضارة
و لا لغة
وانا احفوره
**
عمق البحر
هدوءك
النخل طولك
الثقافة قصائدك
والحضارة قبلتك
في قاموسي
لا ....
آذن للرحیل ابدا
ان یورق کتاب حبنا....
***
ترجمه شعر" من دونک"
"بی تو "
بی عشق دریا عمقی ندارد
و ترانۀ موج
بر لبهای کلمات
حباب است و کف
***
بی من
شعر های تو نه دریا هستند
و نه عمقی دارند.
***
بی عشق
خورشید
یک تصویر چوبی است
در چهار چوب روز
و شب می گذرد
بی آنکه
عاشقان
زیبا ترین ستاره ها را
با اشک چشم
بر حاشیه جامه اش
نقشی بزنند
***
بی تو
نه زمین
نه نخل
نه تمدن
نه زبان
و من فسیلی بیش نیستم
***
عمق دریا آرامش توست
نخل،
بلندای
قامت توست.
فرهنگ،
شعر توست.
و تمدن،
بوسۀ توست.
در فرهنگنامۀ من .
***
نه ،
من به " رفتن"
اجازه نمی دهم
که کتاب عشقمان را
ورق بزند.
شعر و ترجمه مژده پاک سر شت