به بغض کردن تونگاه می کنم.حنجره ات مثل گودالی است که آبها درآن

جمع می شوند.حالا غم های تو در آن گودال سرازیر شده اند با قطره هایی

به نام اشک. مسیرحرکت فروخوردن بغض درحنجره ات راهم می بینم رگهای

متورم تا شقیقه ها پیش می روند ،کلماتی که به تلخی دردی می مانند که روی

زبانت آنها را مزمزه می کنی .فقط نگاهت می کنم ودیر به دیر پلک می زنم .

هیچ کلمه ایی به یاریم نمی آید و آه می کشم. احساس می کنم گاه انسان برای

همدردی با دیگران چقدرناتوان می شود.البته سکوت ودقت به حرفهای طرف

مقابل شاید بهترین تسکین درد است .بهترین هم دردی است.اما دریغِ ذهن از2

کلمه،انسان رابیچاره می کند.آن لحظه احساس می کنم تمام درهای آسمان را به

روی خودمان بسته ایم ودرقفس تنگ لحظه ها به تدریج جان می کنیم.آن همه 

راه را آمده بود پیش من تادردهایش را بشمارد...وقتی که رفت اقیانوسی درمن

به تلاطم افتاد نتوانستم دربرابرگردباد٬ نه بزرگتر از آن ، توفندِ این اندوه تاب

بیاورم و..  

دوستان من ،ما انسانها خیلی به هم محتاجیم ،خیلی زیادوخیلی شدید. تا پیش از

آنکه دیرشودویکی قافیه را ببازد وبی خدا حافظی برود باید دست به کار شویم .

تا پیش ازآنکه...

بیایید درزیباترین لحظه های زندگیتان وبا قشنگترین کلمات ازمهربانترین ِ مهربانان

عالم بخواهید مشکل ساده ی " افسانه " حل شود .

این روزها بزرگترین آرزوی من حل مشکل این خانم است . با من دعا کنید.

خدایا تو خود گفته ای که من درانحنای دلهای شکسته ام ...

حالا چشم امید ما ومهر بی دریغ تو...